1985 3e EK Sunfish: Roervig (DEN)

Deze kampioenschappen werden georganiseerd door de Roervig Sejlklub en de Deense SunfishkIasse en gehouden van 18 t/m 23 juli j.l. Roervig is een klein vissersdorp + 100 km ben NW van Kopenhagen en aan de noordkant van de Isefjord. Een schitterende lokatie aan een groot open water. Omdat er in Denemarken nog maar een gering aantal Sunfishes varen, waren deze kampioenschappen ook bedoeld als promotie van deze boot. Zeker geschikt voor Denemarken met z’n vele open water.
Er waren 31 deelnemers, waarvan 13 NederIanders, 2 Duitsers, 1 Peruaan, die voor Zwitserland uitkwam, 4 Zweden en 11 Denen. In dit gezelschap waren vier vrouwelijke schippers.

De organisatie.had gezorgd voor een uitstekende kampeergeIegenheid, een gemeentelijk grasveld aan de haven, waar alle Nederlanders neerstreken plus nog een enkele Deen en een Zweed; uiteraard was dit heel gezellig. Zeker toen twee dagen voor de eerste oefenwedstrijd de gehuurde boten (praktisch nieuwe boten, die alleen met de WK in Italie gebruikt waren) uitgereikt werden en iedereen driftig aan z’n bootje begon te poetsen en trimlijntjes aan te brengen. Ik hield het niet voor mogelijk, dat men zoveeI tijd aan zo’n klein bootje kon besteden; Jan Walig was bezig onder het motto;”als ik niet goed eindig, Iigt het niet aan m’n boot” ZeIf vind ik het weleens plezierig om mijn boot de schuld te geven!
VermeIdenswaard is nog, dat Ineke en Geert van Leenders met hun eigen schip naar Roervig waren komen varen,

Vrijdag begon dus de oefenwedstrijd met behoorlijk veeI wind en een grauwe zee, die de jonge en Iichte zeilers aI deed besluiten niet mee te varen. Na afloop van deze wedstrijd bleek al, dat de Nederlanders hoge ogen zouden gooien, ondanks feit, dat een aantal Denen ook niet onderschat moesten worden.
De serie bestond verder uit 6 wedstrijden, verdeeld over drie dagen, dus twee wedstrijden per dag. De bootjes bleven tussen de wedstrijden op zee en wij kregen daar een keurig verzorgde lunch uitgereikt, we Ike door de deelnemers rustig zittend in hun boot op de meestal zeer “woelige baren” werd genuttig. Eenmaal dachten wij, dat de Denen zich vergist hadden bij het inpakken van onze lunch; er zaten nl. een soort grote peuIen in, die voor de nodige hilariteit zorgden. Dat waren zg. “Danske bone”, die je moest openmaken en de erwten opeten. De meesten van ons vonden het maar vreemd “groenvoer”.


Op zaterdagmorgen werd om 10.00 het eerste startschot gegeven met wind 4 tot 5. Er voIgde echter een algehele terugroep en na weer gestart te zijn ging praktisch het heIe veld figuurlijk de mist in, omdat men door een kleine windschifting de gijpboei voor de hoge boei aanzag. Daar de boeien niet genummerd waren (een klein foutje van het commite) ging men uiteraard ook op de verkeerde plaats naar de gijpboei zoe-ken. Slechts vier zeilers, w.o. de uiteindeIijke kampioen Jeroen Mustert en de nummer twee Geert van Leenders, Jan,Dekker en Hans Veger zeiI den weI goed en hadden al een ronde achter de rug, toen de anderen feitelijk nog aan de baan moesten beginnen, Anderen zagen dat niet meer zo zitten of be-grepen er niets meer van en zagen maar van deze wedstrijd af. Nummer 1, 2, 3 en 4 van deze wedstrijd waren dus resp. Jeroen Mustert, die hiermee een indrukwekkende serie begon, Geert van Leenders, Jan Dekker en Hans Veger.


De start van de middagwedstrijd liet nogal op zich wachten, doordat de wind aIsmaar draaide en men toch een goede in de windse baan wilde uitleggen. Overigens draaide de wind tijdens de wedstrijd weer z5, dat het commits de hoge boei verplaatste en neerlegde op de plek, waar eerst de gijpboei lag. Jaap Bark meende, dat dit een foutieve aktie was van het commits en verliet de wedstrijd, ondanks het feit dat hij op dat moment op de tweede plaats lag! Achteraf_had hij hiervan ontzettend spijt, want het heeft hem een of twee plaatsen gescheeld in het eindkIassement.
Orndat er deze middag een Iekker Iopend windje stond en de zee een stuk vlak ker qeworden was, konden Petra Siebelink (mi in dochter) en ik ook aardiq meekomen en we eindigden resp. op de 12e en lie plaats vlak achter Jan Walig. EeIco Boers werd vierde en hij begon hiermee ook een goede wed-strijdserie; uiteindelijk werd hij zevende in het eindkIassement!


De tweede zeildag stond er weer veeI wind en een hoge zee. Jeroen werd voor de derde maal 1, Jaap 2 en Jan Walig 3. Geert werd na tweemaal als 2e gee in digd te zijn nu 10e« Voor Petra en mij (en voor de andere dames ook) is Het bij zulke omstand i gheden meer een “struggle for live”, maar wij kwatr > toch aan: Petra als laatste, echter heel trots dat zij het uitgezeild had. Bij de middagwedstrijd lieten 8 zeilers, w.o. Petra en ik, het afweten.


Op maandag, de rustdag, met eigenlijk prachtig zeiIweer,Hbestond de rust eigenlijk aJIeen uit wat I anger uitslapen, want op de wedstrijddagen was er al om 8.30 uur skippersmeeting! Dan ging een van ons a I om 7.15uur naar de bakker om voor iedereen bolietjes te halen, zo’n 30 stuks!
Dinsdag, 23 juli, begon heel luidruchtig met een soort aubade voor onze tent; ik was nl. jarig die dag. Ineke met een struik wiIde bloemen en Geert met een vlag, die verder de hele dag aan onze tent wapperde. Later nog een verrassing bij m’n boot; Ineke had een lijn met bloemen van de spiegel over de masttop naar de voorpunt gespannen, ontzettend leuk. Verder was het wat het weer betrof een grijze dag met weer heel veeI wind, die wind was aflandia, dus qolven zaq ie niet vanaf de kant. maar eenmaal op zee waren die er zeer duidelijk. Een goot aantal Sunfishzeilers vindt dat heerlijk, maar voor mij hoeft het niet zo. Toch eindigde ik vlak achter Jan Dekker op de 14e plaats. Jurgen Schneider werd 1 en Jeroen 2, terwijl Jan Waiig weer op een 3e plaats eindigde.


Tussen de wedstrijden, tijdens onze “lunch”, begon het pas echt te waaien met enorme vlagen. Omdat de start zo Iang uitbleef, dachten wij dat men overwoog de wedstrijd te staken, maar er werd toch gestart en het geworstel met de golven begon weer. Ik wende er zelfs zo aan, dat ik er plezier in kreeg, aIIeen de paI-voordewindse rakken vind ik nog doodeng. Er waren zeIfs zeilers, die uit hun boot werden geIanceerd!


Jaap was eindelijk weer de “oude” en finishte als eerste met Alex Zimmermann vlak achter zich.
Europees kampioen werd dus Jeroen Mustert met een 1-1-1-2-2-7e plaats. Deze 19-jarige zeiIer was voor de NederIandse SuntishzeiIers tot nu toe een onbekende, omdat hij altijd op Curacau gewoond had, evenals Jurgen Schneider.
Van de eerste zeven van het eindkIassement waren er zes NederIanders; op de derde plaats eindigde Alex Zimmermann, de Peruaan, die voor ZwitserIand uitkwam. VoIgens hem wordt er in Peru ook ontzettend veeI Sunfish gezeiId, Jan Walig eindigde op de zesde plaats (11-10-3-4-3-3) en won daarmee ook de 1e prijs als veteraan. Jan Dekker, totaal 8e, kreeg nog een prijs als oudste deelnemer en ik een prijs voor de tweede plaats bij de dames.
Deze prijsuitreiking gebeurde na een gezamenlijk koud buffet en eindigde in een heeriijk dansfeest. AI met aI hadden de Denen voor een prima kampioenschap gezorgd.
EINDKLASSEMENT

    Previous post 1985 Sunfish Worlds report
    Next post 5 jaar SRCN