1989 10e Open NK Sunfish – Wolderwijd

Deze kampioenschappen werden georganiseerd door de WV Flevo en er werd gezeild op Wolderwijd bij Harderwijk. Een prima water, maar men moet zeker een half uur varen om bij de start te komen en dat is wel eens moeilijk inschatten voor sommige Sunfishzeilers. Maar bij alle 7 wedstrijden lukte het iedereen om op tijd bij de start te komen, ondanks, dat er de eerste zaterdag praktisch geen wind was.
De wind die er toen was, was zo dwarrelig, dat tijdens de startproce-dure de startlijn verlegd moest worden. Al met al duurde dat enige tijd en alle Sunfishzeilers zaten intussen te snakken naar een kop koffie; wel zeer relaxed in hun bootje, want het weer was, afgezien van de wind optimaal.
Eindelijk klonk dus het startschot en iedereen ging tergend langzaam over de startlijn en zat doodstil in z’n bootje om de gang maar niet te verstoren. Op een gegeven ogenblik zag ik (Greet dus) geen enkel bootje voor me (iets wat mij maar zelden overkomt!) en ik keek al heel voorzichtig achterom of die anderen er nog wel waren en of ik wel de goede kant uitging. Tot mijn niet geringe vreugde ging ik goed en lag ik praktisch vooraan, terwijl ik eerst toch samen met Klaus op-voer; die zag ik niet eens meeri
De wind was intussen weer gedraaid en de bovenboei was voor de mees-ten praktisch bezeild; ik moest weer net een “klapje” maken, waardoor ik toch weer als vierde om de boei ging. Tergend langzaam toen nog, maar binnen enkele seconden draaide de wind en wakkerde gelijktijdig zoveel aan, dat de achterblijvers binnen no time weer midden in het veld lagen. Dit rak konden we ook weer netaan bezeilen en als het tegenzat moest je nog weer een slag maken. En de wind draaide weer zo, dat ook het derde rak weer gekruisd moest worden; een te gekke situatie dus. Aan het eind hiervan werd er gefinished en achteraf bleek de wedstrijd niet geldig, dus alle moeite en spanning voor niets, maar het was wel logisch, dat het comite hiertoe besloot.
Tijdens alle 7 wedstrijden, die er gedurende de 2 weekenden gezeild werden hebben wij alle soorten wind gehad, veel en weinig,
maar het bleef schitterend weer. Een grote constante faktor in het geheel was het zeilen van Jaap Bark; 6x nummer een en lx ein-digde hij slechts op de 8ste plaats, terwijl ik tot mijn verbazing als zesde eindigde (een praktisch eenmalige gebeurtenis, maar zoiets w geeft de burger moedi) en dan nog wel voor Jaap.
Daarna ging het bergafwaarts,, met het zeilen van mij; eenmaal had ik nog het genoegen om als eerste bij de bovenboei te komen, maar dat houd ik nooit vol en bovendien denk ik dat die mannen achter mij vinden, dat ze zich zeker niet door een vrouw voorbij moeten laten zeilen! Ze gaan er volgens mij dan ook extra “tegen aan”. In die wedstrijd ging ik ook nog vreselijk in de fout; in het 2e kruisrak lag ik nog redelijk goed, maar kwam stom genoeg over stuurboord bij de boei aan, terwijl de rest over bakboord aankwam. Omdat ik volgens mezelf zo goed lag, vond ik het zo sneu om iedereen maar ruimte te geven en zodoende weer een heel eind achterop te gera-ken. Jan Dekker, die op dat moment tweede lag werd daar de dupe van; de boten kwamen tegen elkaar aan en lagen helemaal stil tegen de boei aangekleefd! Voordat Jan weer op weg was, was iedereen al met groot leedvermaak langsgevaren, vooral ook omdat Jan mij niet zo vriendelijk toesprak. Een echtscheidingsprocedure zat er wat hem betrof op dat moment wel in! Het mooiste van het geheel was nog, dat ik al gediskwali ceerd was wegens te vroeg starten, dus ik deed die wedstrijd ongemerk helemaal voor spek en bonen mee.

Jaap was na het eerste weekend al praktisch zeker van z’n eerste plaats, maar voor de andere zeiiers (op mijzelf, Petra, Wim Coppoolse en Albert na) kon er nog van alias gebeuren. De laatste wedstrijd moest nog uit-maken wie er derde of vierde zou worden, Rob v.d. Gulik, Gijs v.Omme, Andre Christiaan of Paul v.Alphen. Uiteindelijk werd Rob derde, on-danks dat Gijs in de laatste wedstrijd net voor hem eindigde op een vierde plaats. Hans v.d. Gulik had zich intussen al op een comfortabele tweede plaats genesteld.
Al met al een zeer geslaagd kampioenschap met op de 2e zaterdagavond een een prima verzorgde gezamenlijke maaltijd in het clubhuis van WV Flevo.

Previous post 1988 SRCN Jaarverslag
Next post 1989 SRCN Jaarverslag