Verslag van de 59e Bonaire Regatta

De 59e Bonaire Regatta zal ik niet snel vergeten. Het werd een evenement met alles wat het Sunfish-zeilen zo mooi maakt: tropisch onweer, lichte wind, stevige bries, tactische fouten, spectaculaire inhaalraces en uiteindelijk een podiumplaats na een week waarin de omstandigheden iedere dag anders waren.

Maandag: een valse start

Het evenement begon moeizaam. Zwaar onweer boven Bonaire zorgde ervoor dat het ochtendprogramma moest worden afgelast. Pas in de middag kon er gezeild worden.

Voor mij werd het geen ideale opening. In de enige race van de dag bleek mijn starthorloge niet te werken. De start was derhalve een drama, aan het eind: achtste plek. Geen ramp, maar zeker niet het resultaat waarop ik had gehoopt. Ik bleef meermaals aan de goiek haken, die is aanzienlijk lager dan ik gewend ben in mijn RS Aero thuis. Verder is het water echt zout en de zonkracht voorbij de NL schaal. Het is echt een klap. Daar helpen NL zomers van 30 graden nix aan. Op een gegeven moment zag ik bijv dat mijn zwaarde verkeerd om zat, a first, ik wijd het aan de warmte.

Dinsdag: snelheid genoeg, maar een dure fout

Ook op dinsdag bleef de wind aan de lichte kant (naar mijn smaak). In de 2 ochtendraces wist ik geen echt goed resultaat neer te zetten. Opnieuw allerlei grote en kleine fouten. Niet allemaal van mij, zo voer Hans bij de start over stuurboord bij mij naar binnen, waardoor mijn start ver Beide races werden (net als die van maandag) gewonnen door ‘Rocky’ de jonge zeiler die voor Bonaire naar de Worlds gaat.

In de middag race nam de wind toe. Ik voer gelijk vooraan n lag comfortabel aan de leiding toen ik een fout maakte die iedere wedstrijdzeiler kent: ik stuurde af op de verkeerde boei. In de U bocht en met lede ogen aanzien dat het halve veld me voorbij was. In de achtervolging dus, waarbij ik me enigzins verkeek op de invloed op de wind van een mega cruiseschip. Bij de gijpboei bij Klein Bonaire nog zo’n fout: te dicht naast iemand gevaren. Die maakte een gijp waarbij zijn giek precies tegen mijn telefoonzenuw aankwam. Hoe ik om die boei gekomen ben met 1 arm weet ik niet meer. Dagen later voelde ik de pijn nog steeds als ik op een stoel met platte leuning zat.

Woensdag: rustdag

Na 5 races volgde een rustdag. Een welkome onderbreking om energie te tanken maar ook de nodige reparaties te doen. De zeilschool heeft 14 splinternieuwe ISCA’s, maar die hebben een aantal overenkoste issues: de mastdop onder zit los, dit blijft dus in het gat zitten, de metalen oogjes scheuren uit het zeil, de standaard val is vreselijk: hij geeft af en als je er een (schuif)lus in maakt als ‘purchase’ krijg je die knoop niet los. Verder klaagden aan aantal mensen over te koter joystick.

De tussenstand was allesbehalve rooskleurig. Met resultaten van 8, 10 en 7 stond ik ver achter de leiders. Toch gaf de weersverwachting hoop: voor donderdag werd aanzienlijk meer wind voorspeld.

Donderdag: het keerpunt

Donderdag bracht precies de omstandigheden waarop ik had gehoopt: een stevige oostelijke wind van ongeveer 17 knopen met uitschieters richting 24 knopen. Dat zijn omstandigheden waar ik wat mee kan: flatout hangen, boot door de golven loodsen en vlagen opvangen. Vanaf de eerste start voelde alles goed. Ik had bij de bovenboei een enorme voorsprong. Downwind kwam ik halverwege erkende hardzeilers **halverwege** het kruisrak tegen. Wat een luxe.

2e race van de dag zelfde laken en pak. In de middag was de wind weer ietsje minder, Gevolg: vooraan alles dicht bij elkaar. Ik lag 2e vlak voor de finish boei, maar door geklungel kewam ik ‘in irons’ terecht en liepen Kabes en Jeroen over me heen. (achteraf een heel dure fout).Na 3 dagen stond er dus ineens een heel ander klassement. De eerste aftrek (van 10 punten) was effectief en daarmee ging ik overall naar plaats 5. De harde wind was gooide meer door elkaar, Robbert deed zeer goede zaken met een 2-3-1. Kabes met 4-4-2 ook goed. Rocky met 7-5-6 had een moeilijke dag. Alles dus vlak bij elkaar (4 (!) verschillende race winnaars in die 3 dagen)

Vrijdag: alles of niets

Op de slotdag nog 2 races. Je wilt natuurlijk elke race winnen maar voor podiumplek was het pure noodzaak. Gelukkig: zelfde wind als donderdag. Ik lag bepaald met zelfvertrouwen aan de start. Alles snaar strak (op donderdag had ik het “S” haakje rechtgestrokken), goose-neck op het oogje en max “vang”.

De eerste race werd een prachtig gevecht met Jeroen. Het verschil bleef gedurende de hele wedstrijd minimaal. Uiteindelijk wist ik hem op de finishlijn af te houden met ongeveer een halve bootlengte voorsprong. Ik begreep dat zijn laatste tack de mist in ging door gedoe met de schoot.

De tweede race werd misschien nog spannender. Ik hield eigenlijk Robbert, Rocky en Jeroen in de gaten en ik dacht al gewonnen te hebben, zie ik opeens Yellow Man over bakboord aanstormen op de finishboei. Precies op tijd voor hem overstag en beide over bakboord naar die boei. Hij riep daarna nog “bakboord”, wat enigzins apart was, we voeren beide over bakboord, in de cirkel en ik vrij van hem aan de binnenkant. Afijn, weer gewonnen met verschil niet groter dan een halve bootlengte.

Vier overwinningen in de laatste vijf races: niet slecht voor een “Makamba”! In het eindklassement leverde dat een derde plaats op (gelijk in punten met Yellow Man, maar dan prevaleren mijn 4 eerste plaatsten tegen hij 1), slechts twee punten achter winnaar Robbert Verboon en één punt achter Rocky (Paxienrocque Martis). Die 4e plek van Donderdag middag was dus achteraf heel duur…

Het is een heerlijke zeilweek geweest. Tijdens de regatta is er nog veel meer te doen: zwem wedstrijd naar Klein Bonaire, Regatta run, Live muziek festival, Nation Flags Parade, Domino toernoei enz enz. Aanrader!